സ്ഥാപന ചരിത്രം

കല്ല്യാശ്ശേരി – ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും ജനകീയ വികസനത്തിന്റെയും പൈതൃകം

ഇന്ത്യൻ ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമായ സ്ഥാനം വഹിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളിലൊന്നാണ് കല്ല്യാശ്ശേരി. ഉത്തര കേരളത്തിലെ സാമൂഹിക നവോത്ഥാനത്തിന്റെയും ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു കല്ല്യാശ്ശേരി. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ ദശകങ്ങൾ മുതൽ വാഗ്ഭടാനന്ദന്റെ ജാതിവിരുദ്ധ ആശയങ്ങൾ ഈ പ്രദേശത്തെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു. ബ്രഹ്മാനന്ദ ശിവയോഗിയുടെ അനുയായികൾ 1907-ൽ തന്നെ കല്ല്യാശ്ശേരിയിൽ ആത്മീയവും സാമൂഹികവുമായ പരിഷ്കരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കായുള്ള ഒരു യോഗശാല സ്ഥാപിച്ചു. ഈ കേന്ദ്രത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ജാതിവിരുദ്ധ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് തുടക്കം കുറിക്കാൻ കെ. പി. ആർ. ഗോപാലൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേശീയ പ്രസ്ഥാന നേതാക്കൾക്ക് ആദ്യകാല പ്രചോദനവും പ്രേരണയും നൽകി.

ജന്മി വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ശക്തമായ സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ കല്ല്യാശ്ശേരി കാരക്കാട്ടിടം നായനാർ, എരുമ്പാല തറവാട്, ചന്ദ്രോത്ത് തറവാട് എന്നീ കുടുംബങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തിലായിരുന്നു. ഭൂമിയുടെ നിയന്ത്രണം പ്രധാനമായും ഈ മൂന്ന് പ്രമുഖ പാരമ്പര്യ തറവാടുകളുടെ കൈകളിലായിരുന്നു.

ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അലയൊലികൾ 1920-കളിൽ കല്ല്യാശ്ശേരിയിലും എത്തി. 1927-ൽ, കല്ല്യാശ്ശേരിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന എലിമെന്ററി സ്കൂളിൽ ഒരു ഹരിജൻ ബാലന് പ്രവേശനം നൽകാനുള്ള ശ്രമത്തെ സവർണ്ണ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവർ എതിർത്തതിനെ തുടർന്ന് സംഘർഷമുണ്ടായി. ദേശീയ പ്രസ്ഥാന നേതാക്കൾ ഈ വിഷയം ഏറ്റെടുത്തതോടെ സ്കൂൾ അധികൃതർ പ്രവേശനം അനുവദിക്കാൻ നിർബന്ധിതരായി.

1935-ൽ, നണിയൂരിൽ ഒരു കിസാൻ സംഘാംഗം (കർഷക സംഘടന) രൂപീകരിച്ചപ്പോൾ കെ. പി. ആർ. ഗോപാലനും കെ. പി. ആർ. രയരപ്പനും പ്രമുഖ നേതാക്കളായി ഉയർന്നു. പിന്നീട് കേരളത്തിന്റെ മുഖ്യമന്ത്രിയായ ഇ. കെ. നായനാർ കല്ല്യാശ്ശേരിയിലാണ് ജനിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നും കല്ല്യാശ്ശേരിയായിരുന്നു.

പ്രദേശത്തിന് പുറത്തുനിന്നുള്ള ദേശീയ പ്രസ്ഥാന നേതാക്കളായ കേരളീയൻ, ഭാരതീയൻ, വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി, പി. കൃഷ്ണപിള്ള തുടങ്ങിയവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെയും പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു കല്ല്യാശ്ശേരി. പ്രാദേശിക നേതാക്കളായ കെ. വി. നാരായണൻ നമ്പ്യാർ, എം. പി. നാരായണൻ നമ്പ്യാർ എന്നിവർ കല്ല്യാശ്ശേരിയെ ദേശീയ ശ്രദ്ധയിലേക്ക് ഉയർത്തുന്നതിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചു. സമീപ പ്രദേശങ്ങളായ മൊറാഴ, ബക്കളം, പാപ്പിനിശ്ശേരി, പയ്യന്നൂർ എന്നിവയും ദേശീയ പ്രസ്ഥാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ സമരങ്ങളുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു. ആറോൺ മിൽ സമരവും മൊറാഴ സംഭവവും പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധേയമാണ്.

കല്ല്യാശ്ശേരിയും ജനകീയാസൂത്രണവും

1991-ൽ പ്രാദേശിക വിഭവങ്ങളുടെ സ്ഥിതിയും സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകളും രേഖപ്പെടുത്തിയ വിഭവ ഭൂപടം (Resource Map) തയ്യാറാക്കിയതിലൂടെ കേരളത്തിന്റെ വികസന ചരിത്രത്തിലും കല്ല്യാശ്ശേരി വീണ്ടും ശ്രദ്ധേയമായ സ്ഥാനം നേടി.

പ്രാദേശികതല ആസൂത്രണത്തിനുള്ള ഒരു രീതിശാസ്ത്രം വികസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് കല്ല്യാശ്ശേരി 1997-ൽ കേരളത്തിൽ ആരംഭിച്ച ജനകീയാസൂത്രണ പ്രസ്ഥാനത്തിന് അടിത്തറ പാകി. അന്താരാഷ്ട്ര ശ്രദ്ധ നേടിയ ഈ ജനകീയാസൂത്രണ പ്രസ്ഥാനം വികേന്ദ്രീകൃത വികസനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു നാഴികക്കല്ലായി മാറി. തദ്ദേശീയ വികസന ആസൂത്രണത്തിൽ ജനകീയാസൂത്രണ പ്രസ്ഥാനം സ്വീകരിച്ച നിരവധി സമീപനങ്ങൾ കല്ല്യാശ്ശേരിയിലെ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ട് രൂപപ്പെടുത്തിയതും വികസിപ്പിച്ചതുമാണ്.

സാംസ്കാരികവും വിദ്യാഭ്യാസപരവുമായ പൈതൃകം

ഇന്നത്തെ കല്ല്യാശ്ശേരി ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ ചരിത്രപരമായി തന്നെ ഉയർന്ന സാംസ്കാരികവും വിദ്യാഭ്യാസപരവുമായ നിലവാരം പുലർത്തിയിരുന്നു. ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി പൊതുവിദ്യാഭ്യാസത്തിന് വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകി. ഇതിന്റെ ഫലമായി സമൂഹത്തിലെ താഴെത്തട്ടിലുള്ള നിരവധി ആളുകൾക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിക്കുകയും അവർ സാക്ഷരരും വിദ്യാസമ്പന്നരുമായി മാറുകയും ചെയ്തു.

ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ വായനശാലകളും കലാ-സാംസ്കാരിക സംഘടനകളും സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും അനൗപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. മാങ്ങാട്ട് പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ച ശ്രീ ഹർഷൻ വായനശാല ഈ പ്രദേശത്തെ ആദ്യകാല വായനശാലയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ഇന്ന് പഞ്ചായത്തിന്റെ പരിധിയിൽ 35-ലധികം കലാ-സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങളും 27 വായനശാലകളും പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിൽ 20 വായനശാലകൾ ലൈബ്രറി കൗൺസിലുമായി അഫിലിയേറ്റ് ചെയ്ത അംഗീകൃത ഗ്രന്ഥശാലകളുമാണ്.

സാമുദായിക സൗഹാർദ്ദവും മതനിരപേക്ഷ പാരമ്പര്യവും

മതനിരപേക്ഷ മൂല്യങ്ങളും സാമുദായിക സൗഹാർദ്ദവും ഉയർന്ന നിലവാരത്തിൽ വികസിച്ചിട്ടുള്ള പ്രദേശമാണ് കല്ല്യാശ്ശേരി. വിവിധ മതവിഭാഗങ്ങളിൽപ്പെട്ടവർ പരസ്പരം മതപരമായ ആഘോഷങ്ങളിൽ പങ്കുചേരുന്ന ശക്തമായ മതസൗഹാർദ്ദ പാരമ്പര്യം ഇന്നും ഇവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു.

വലിയ തോതിലുള്ള സാമുദായിക സംഘർഷങ്ങൾക്കും കലാപങ്ങൾക്കും ഈ പ്രദേശം ചരിത്രപരമായി വേദിയായിട്ടില്ല. ഏകദേശം 20 തെയ്യം കാവുകളും, 4 ക്ഷേത്രങ്ങളും, 6 പള്ളികളും, ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ ദേവാലയവും ഈ പ്രദേശത്തുണ്ട്. മതവൈവിധ്യവും സമാധാനപരമായ സഹവർത്തിത്വത്തിന്റെ പാരമ്പര്യവും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഇവ.